Znalazłam ciekawy artykuł
może komuś się przyda
jednak trzeba pamięctać
najpierw porobić wszystkie badania
i poszukać czy oby to na pewno tylko nerwica czy coś więcej, bo łatwo pacjentowi wmówić że wszystko co nam dolega to tylko nerwica
a można mieć rozbrykane serce lub nerwice, albo dwa w jednym
Żaneta Malec napisał(a):Nerwica serca (dystonia nerwowo - krążeniowa, zespół Da Costy, dystonia neurowegetatywna) to zespół objawów chorobowych o podłożu psychogennym. Opisany w 1871 roku przez Da Coste jako czynnościowe zaburzenie serca o podłożu lękowym. Najczęstszą przyczyną zaburzeń stanu psychicznego są niepowodzenia chorego w życiu zawodowym lub osobistym, niskie poczucie własnej wartości lub nerwica lękowa.
Objawy nerwicy serca
Objawy dystonii nerwowo - krążeniowej wyrażają się w ogólnych przejawach nerwicy wegetatywnej. Do typowych objawów nerwicy serca należą szybkie męczenie się przy małym wysiłku fizycznym, trudności oddechowe, kłujące uczucie bólu w okolicy koniuszka serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle i zawroty głowy, zaburzenia snu, wzmożony ogólny niepokój oraz nadmierną potliwość. Dolegliwości te mają charakter przewlekły i zmienny z okresami remisji.
W badaniu elektrokardiogramem obserwuje się niemiarowość zatokową i występujące w stanie spoczynku chorego zaburzenia repolaryzacji. Niemiarowość oddechowa ustępuje po podaniu atropiny lub w stanie bezdechu. Dodatkowe skurcze ustępują w próbach wysiłkowych i po podaniu chlorku potasowego lub leków blokujących receptory beta-adrenergiczne.
Diagnoza różnicowa nerwicy serca
Zwykle czynnikiem różnicującym nerwicę serca od chorób organicznych układu krążenia jest ustępowanie dolegliwości w czasie wysiłku fizycznego.
Leczenie nerwicy serca
Dolegliwości utrzymują się przez lata i przebiegają z okresami reminiscencji, często ustępują samoistnie. Leczenie po wykluczeniu organicznego podłoża objawów, opiera się na pomocy psychologicznej. W leczeniu nerwicy istotną rolę odgrywa leczenie ruchem i dieta chorego z unikaniem używek o działaniu pobudzającym tj. kawa, napoje energetyzujące, mocna herbata, czy alkoholu. Korzystny wpływ na chorego ma aktywny tryb życia, uprawianie sportów. W stanach zaostrzonych wspomagające działanie mają środki uspokajające np. brom czy pochodne kwasu barbiturowego.
Żaneta Malec
Bibliografia:
1. "Choroby wewnętrzne", Andrzej Szczeklik, wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków
2. "Interna Harrisona", Fauci, Braunwald, Isselbacher, Wilson, Martin, Kasper, Hauser, Longo, wyd. Czelej, Lublin
3. "Choroby wewnętrzne", Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
4. "Interna", Włodzimierz Januszewicz, Franciszek Kokot, wyd. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa
