Kardiomiopatia rozstrzeniowa - DCM
Kardiomiopatia rozstrzeniowa - Kardiomiopatia zastoinowa - DCM - to choroba mięśnia sercowego, prowadząca do zmniejszenia jego kurczliwości, niekorzystnego powiększenia komór serca i w konsekwencji rozwoju początkowo lewokomorowej a następnie obukomorowej niewydolności serca.
Kardiomiopatie rozstrzeniowe można podzielić na pierwotne - gdy przyczyny jej powstania nie są wiadome (np. zapalenia wirusowe) i wtórne - np. w wyniku nadużywania alkoholu.
Choroba występuje dość rzadko, chorują głównie mężczyźni w wieku średnim. Zachorowalność wśród mężczyzn jest dwukrotnie wyższa niż u kobiet. Objawy zależą od pogorszenia kurczliwości serca co w konsekwencji prowadzi do powstania niewydolności krążenia.
Podstawowym badaniem, które umożliwia rozpoznanie jest badanie ultrasonograficzne - echo serca. Dokładne określenie rodzaju kardiomiopatii czasami jest możliwe dopiero po pobraniu wycinków mięśnia sercowego (biopsja mięśnia sercowego). Terapia farmakologiczna kardiomiopatii rozstrzeniowej obejmuje różne grupy leków poprawiających kurczliwość mięśnia sercowego. W przypadku gdy mamy do czynienia z kardiomiopatią pozapalną oprócz leków poprawiających krążenie krwi stosuje się leczenie przeciwzapalne.
W przypadku schyłkowej postaci kardiomiopatii (niewydolność serca) może okazać się, że jedynym skutecznym leczeniem będzie przeszczep serca. Rokowanie zawsze jest poważne i zależy od stopnia zaawansowania niewydolności krążenia.


