Arytmia serca nadciśnienie choroby serca układu krwionośnego.

Angioplastyka, koronografia...

Witam, moj ojciec (60lat), ma niedrozna w 95% tetnice i jutro ma miec zabieg angioplastyki, jednak nadal nie moze sie zdecydowac, czy warto podjac ryzyko.
Probowalismy dowiedziec sie czegos wiecej od lekarza, tzn. jakie jest ryzyko, czy ten zabieg jest konieczny, to uslyszelismy tylko, ze to jest decyzja taty i ze lepiej takiemu zabiegowi sie poddac, nic jednak Pan doktor nie chcial powiedziec na temat ryzyka takiego zabiegu, wiem ze kazdy zabieg niesie ze soba ryzyko, ale czy przy takiej niedroznosci nie jest to aby zbyt wielkie ryzyko?
Tata narazie jeszcze nie podjal decyzji, jednak blizej jest rezygnacji z zabiegu, prosil tez mnie i moja mame o rade, ale ja naprawde juz nie wiem co poradzic tacie, tata stwierdzil ze jesli moglby pozyc jeszcze te 2 lata to mu wiecej nic nie potrzeba i ze wtedy nie poddal by sie tej operacji.
Prosze Was o porady, tzn. czy z taka niedroznoscia mozna zyc? I czy zabieg u takiego pacjenta jest duzo bardziej ryzykowny.
Zdaje sobie sprawe ze nikt mi tu nie napisze, ze ryzyko jest 40%, albo 30%, chodzi mi tylko o przyblizone dane.
Tata glownie obawia sie pekniecia tetnicy przy balonikowaniu, pozniewaz niedawno pekla mu zylka na dloni, co jego zdaniem swiadczy o slabych zylach.
Obawia sie takze o to, ze podczas wprowadzania sondy, ten zator moze sie oderwac, poniewaz 5% *przeswitu* to jest bardzo malo, wiec ciezko wprowadzic sonde nienaruszajac przy tym tego zatoru.
Pozdrawiam

Myślę że ja na miejscu taty podjąłbym ryzyko, ojciec zakłada sobie 2 lata, ale tego nikt mu nie zagwarantuje, może to być np 2 tygodnie i co wtedy ?

Ja mimo strachu, ufam lekarzom, i wierzę że znają się na robocie i wiedzą co robić najlepiej. Ryzyko jest wliczone w każdą ingerencję. Poza tym 60 lat to dość młody wiek mimo wszystko, lepiej jest myśleć o 10-15 niż o 2 latach.

Pozdrawiam i życzę zdrowia

Wielkie dzieki za slowa otuchy.
Tata trafil do szpitala przez przypadek, poniewaz bolala go cala lewa strona klatki piersiowej, po wstepnych badaniach (ekg, usg, itp.) stwierdzono, ze nic zlego z sercem sie nie dzieje, ale zostawiono tate w szpitalu na obserwacje, poniewaz nadal go bolala ta klatka piersiowa, a po drugie byl weekend, wiec nie bylo specjalistow.
Przez ten weekend zdarzyly pojawic sie krostki w miejscach obolalych i okazalo sie, ze to półpasiec.
Praktycznie tato mial byc juz wypisany do domu, jednak lekarz specjalista, postanowil zrobic raz jeszcze echo serca i wtedy wykryl to zwezenie.
Pisze o tym, poniewaz chce zwrocic uwage na to, iz tata czuje sie dobrze, gdyby nie ten polpasiec, to prawdopodobnie o niczym by nie wiedzial i zyl by spokojnie, jak dotychczas.
Dlatego sam mam mieszane uczycia w zwiazku z tym, poniewaz skoro dobrze sie czuje, to moze nie ma potrzeby kombinowac? Czasami lepiej nie wiedziec, ale z drugiej strony, moze to byl dar od losu, ze akurat wystapil ten polpasiec i tate przebadali.
Tato mial wczesniej juz robiona kilka razy angioplastyke, mial robione bypassy (nie wiem jak sie pisze) oraz mial operacje "korekcji" zastawki mitralnej w klinice w Katowicach - Ochojec, jakies 3 lata temu.
Wszystkie te operacje i zabiegi byly spowodowane zawalem (napewno jednym, ale czy mial wiecej, tego nie potrafie powiedziec, poniewaz tato, czesto ukrywal pewne fakty).
Sam nie wiem co bym zrobil w takim przypadku, a tym bardziej nie wiem, co mam poradzic bliskiej osobie.
Pozdrawiam i dziekuje za odpowiedz.